Vlakbij de Argentijns-Boliviaanse grens 06.13 uur
Daarom gaat iedereen bij de luchtmacht.
Ik had Spaans moeten leren voor ik hier kwam.
We moeten te voorschijn komen.
Nu zeggen ze iets over onze moeders en huisdieren.
Ze kennen mijn moeder niet eens.
Ga jij links? Ik ga rechts.
Hier is het nog te vroeg voor. Ik heb zelfs nog geen koffie gehad.
Is de jouwe ook zo jong? - Jonger.
Zij openden 't vuur.
Ze wilden ons dood.
Het zijn nog knapen. - Ja, maar ze hadden je toch gedood.
Een verslag van onze reporter ter plaatse, Lena Annenberg.
John, we zien het keer op keer overal ter wereld.
Geweld en vernieling barsten los in vredige landen.
Conflicten over ras en religie steken de kop weer op.
Ze verscheuren landen waar het net goed leek te gaan.
In 't Amerikaanse Zuiden liggen de dagen van onverdraagzaamheid achter ons.
We hebben elkaar leren aanvaarden.
Nu wordt dit vredige stukje Amerika opgeschrikt
door een golf van intimidatie en vernieling,
gericht tegen minderheden.
Hierdoor hebben andere haatgroepen moed gevat om hun vergif te spuien.
Brandende kerken, vernielde zaken, verstoorde levens
getuigen van de gemene aanvallen.
Het is vreselijk, maar geen enkele misdaad is opgelost, geen dader gevat.
De mensen hier zijn bang. Ze vragen zich af wie nu zal worden aangevallen.
Ondanks het bewijsmateriaal kan de overheid niet verklaren
dat de schurken zo goed in hun opzet slagen
of waar ze zich schuilhouden.
Ik vraag me af
welke boze krachten die haat opwekken, die ieder van ons bedreigt.
Dit is Lena Annenberg in Georgia.
Steeds onderweg en op de radio voor Trans-State Public News.
Karl. - Goedendag, generaal.
Hoe gaat 't? - Prima.
Fijn dat je er bent. - Graag gedaan.
Het lijkt pas gisteren dat we hommeles hadden met Mr Noriega.
De Panamezen hebben er vast nog de mond van vol.
Een drankje? - Graag.
Whisky, hè? - Je hebt een goed geheugen.
Je onthoudt wat je zelf wilt.
Fijn je te zien, Karl.
Ik ben het hoofd van het bestuur van de Military Academy of the South.
Dat is een militaire school wat verderop.
Mijn neef Ted is daar cadet tweede klasse.
Hij werd gevraagd voor de Weerwolven. - Wie?
Een klein elitekorps.
Toen hij een paar maanden bij hen trainde, studeerde en woonde,
sneed hij alle banden door. Hij mijdt elk contact.
Dat is toch normaal bij tieners? - Nee.
Alles werd anders toen Brack, die nieuwe officier aankwam.
Een oorlogsheld.
Hij heeft meer lintjes dan een kerstboom.
Hij heeft van de Academie een soort sekte gemaakt.
Je bent vanochtend zo traag. Je bent niet op vakantie en niet op vrijersbenen. Vlug.
Opschieten, zei ik. - Heb je in je uniform geslapen?
Ben je altijd zo rimpelig? - Ellebogen.
Je loopt als een meisje. - Reageer je op iemand anders af.
Weet je, Karl, de leraar geschiedenis is weggegaan omdat...
Tja, wie zal het zeggen?
Niemand geeft een oprecht antwoord.
Ik heb nog wel wat in de melk te brokken.
Als jij dat wilt, kun jij zijn plaats innemen.
Als vervanger. - Undercover?
Officieel ken je me niet. Je bent de ondergeschikte van een ondergeschikte.
Ik heb daar al handlangers. - Wat moet ik er dan?
Jij voert het bevel.
Je hebt zeker wel al van baron von Richthofen gehoord?
Een uitstekend piloot in de oorlog.
Er is ook iets eigenaardigs met zijn carrière.
Hij begon bij de cavalerie. - Dat is het teken.
Zo maken de mannen zich bekend. 'Richthofen is bij de cavalerie begonnen.'
Heel erg bedankt, Karl.
Presenteer...
...geweer.
Een cadet zocht me gisteren tijdens de studie op. Hij wil hier weg.
De rest van zijn eenheid vindt hem niet aardig, dacht hij.
Honden en kindjes worden aardig gevonden.
En celibataire religieuzen die aan liefdadigheid doen.
Soldaten worden gerespecteerd.
Hier word je gerespecteerd. Meer dan waar ook op Gods aarde.
Meer dan in je eigen thuis. Meer dan in het huis van je ouders.
Niet omdat jullie goede jonge soldaten zijn.
Maar omdat jullie geweldige soldaten zijn.
Linksom.
Mars.
Military Academy of the South dag 1 van de missie - 07:43 uur
Verdwaald, of kijk je altijd zo?
Verdwaald, en ik kijk altijd zo.
Zoek je iets? - De bevelvoerende officier.
Kolonel Brack. - Ik geef geschiedenis.
Ik ben de medische officier, Dr. Chamberlain, Jenny.
Thomasson, Karl. Zeg maar Karl.
Deze kant op. - Dank je.
De bewakingsfoto's, kolonel.
Wilt u een handtekening?
Vind je dit een lachertje, Buckner?
Als de FBI in 'n gevechtsvoertuig op jouw barak afkomt, zul je wel anders piepen.
Een tweede Waco.
Waar kom je nu vandaan? - Uit Argentinië.
Gaf je daar ook les?
Ik deed er onderzoek.
Heb je ervaring met het leger? - Een beetje.
Mooi zo. Je voorganger niet en hij vond het leven in de Academie verstikkend.
We doen alles volgens 't boekje.
Hoe lang ben je hier al? - Bijna twee jaar.
Je doet dus alles volgens 't boekje?
Ja, behalve soms.
We zijn er.
Bedankt. Ik zie je nog wel.
Reken maar, zo gaat dat hier.
De luchtfoto's van de bank en de krachtcentrale.
Uitstekend, Buckner.
Haal me nu een kopje van onze mengeling.
Buckner, zorg alsjeblieft dat haar handtekening goed leesbaar is.
Ga maar, jongen.
Kolonel Brack? Karl Thomasson.
De nieuwe van geschiedenis. Welkom. - Dank u.
Ga toch zitten.
Generaal Teague prees u de hemel in. U bent een prima leraar en 'n beste soldaat.
Sigaar? - Nee, dank u.
Zijn die rooien toch ergens goed voor. - Ik moet iets kwijt.
Ik ken de generaal niet.
Ik zat bij het 7de in Haïti. Mijn overste heeft me aanbevolen.
Haïti. Daar kun je de minderheden nog eens onder de duim houden.
De lambada gedanst met de zwarte dames?
Daar was geen tijd voor. - Wat deed u daar?
We schoten vlug in actie, een bijzondere missie. Dat is nog geheim.
Niet echt. We drijven die apen terug naar de Dominicaanse republiek.
Het is fijn werken op de Academie.
De cadetten zijn enthousiast en hebben discipline.
De leerkrachten ook, nu ik erover nadenk.
Dan zal ik er gauw bij horen.
Dat denk ik ook.
Anders houdt u het hier niet lang vol, dat beloof ik u.
Ik zal erom denken. - Lesgeven is een hele kluif.
Wij maken de toekomst. Gods zegen. - Dank u.
Je bent vlakbij de vijand. Je belangrijkste wapen is nutteloos. Wat doe je nu?
Wat doe je dan?
In lijf-aan-lijfgevechten dragen we ons hele wapenarsenaal
altijd bij ons, mensen.
Prent dat in je hoofd.
Hier zijn ze.
Kom hier, cadet Warren.
In lijf-aan-lijfgevechten sla je met de hand of met je arm.
Je kunt schoppen. En verder kun je...
...iemand vloeren.
Sta op.
In formatie.
Maar veruit je beste wapen...
...is als je zijn kracht tegen hem gebruikt.
Je voordeel doen met zijn kracht is het verschil tussen leven en dood.
Jouw leven en zijn dood.
Iedereen kan leren hoe je de tegenstander z'n kracht tegen hem gebruikt.
Neem me niet kwalijk.
Wie, ik? - Ja. Mag ik iets laten zien?
Ik denk niet dat dat erg verstandig is. - Kom dichterbij.
Ik wou niet storen, ik liep hier toevallig. - U stoort helemaal niet.
U komt me bekend voor. - Dat hoor ik vaak.
Meneer, ik leerde deze voortreffelijke jongeren net lijf-aan-lijfgevechten aan.
Ik denk niet dat iedereen dat kan leren.
Toch wel, meneer. - Ik ben vast de uitzondering.
U zult me geen pijn doen. - Nee, maar u mij wellicht wel.
Dat zit wel goed. - Leer hem een lesje, meneer.
Even dimmen, cadetten. - Nou, je moet huilen met de wolven...
Buckner, pak z'n kleren aan.
Het is eenvoudig, ik ga hier staan. Kom nu maar op me af, laat zien wat u kunt.
Ik val u dus aan? - Doe maar, verkoop me een dreun of zo.
Het spijt me.
Nog een keer.
Nog eens hetzelfde? - Ja, doe maar.
Ken ik u echt niet? - Ik denk het niet.
U doet me erg denken aan iemand met wie ik in Panama heb gestreden.
Een maffe kapitein zeurde maar over de schade die we aanrichtten.
En u doet me denken aan een vervelende sergeant,
de lichtgewichtkampioen van het 7de. - Ongeslagen.
Geen gelijk spel, en nog altijd knap. - Zeg dat wel.
Kapitein Thomasson.
Fijn je te zien, Devlin. - Jij ook. Wacht.
Warren, neem even over. Vorm paren en doe de oefening.
Wat doe jij hier nou? - Ik kom lesgeven.
Laat me raden, militaire geschiedenis? - Juist.
Dan ben je vast op de hoogte van een raar weetje dat ik pas opdeed.
Wist je dat von Richthofen bij de cavalerie is begonnen?
Ja, dat wist ik.
Dat dacht ik al. - Weet je nog meer?
Heb wat geduld. Kom.
We zijn thuis. - Wat een kast.
Het was groot toen het nog geen vier flats waren.
De deur is open. Meubels van de staat. Echt gezellig wordt het nooit.
Ik woon aan de overkant. Overal zijn militairen, let dus op.
Ik heb les. - Kunnen we praten?
De muren hebben oren.
Acht kilometer verderop is een bar. Daar praten we.
Aangelengd bier en pittige serveuses.
Fijn dat je er bent.
Sorry, ik dacht dat dit mijn kamer was.
Dat is ook zo.
Cadet Frey? - Present.
Cadet Harmon? - Present.
Cadet Mauk? - Present.
Cadet Robson? - Present.
Cadet Teague? - Present.
Ik ben Mr Thomasson. Kapitein Thomasson.
Ik geef Amerikaanse militaire geschiedenis.
Als dit vak niet je eindbestemming is,
waarschuw dan de gezagvoerder en verlaat het toestel.
Om een goed soldaat te verslaan, moet je de vijand kennen.
En daarvoor moet je de geschiedenis kennen.
Je moet weten hoe iemand in de strijd reageert.
Om te winnen moet je geen wapens verslaan.
Je verslaat de ziel van de vijand.
Wie heeft dat gezegd?
Niemand?
Waag 's een gokje.
Generaal George S. Patton. Die wist wel iets af van soldaatje spelen.
Jij bent Teague, hè? - Kapitein.
Ben je familie van generaal Bud Teague?
Hij is mijn oom. - Een puik soldaat.
Vind je ook niet? - Dat beweren de mensen wel eens, ja.
Maar wat denk jij?
Bespreken we in deze les ook de leugens die 't beleid hebben gevormd, kapitein?
Welke leugens bedoel je? - De holocaust, om maar iets te noemen.
Cadet Buckner, welk deel van de holocaust is er dan gelogen?
Het is één grote leugen.
Al die joden, flikkers, rooien, zigeuners en dégénérés
zeuren zich 'n plaatsje in de geschiedenis en daarvoor gebruiken ze de holocaust.
De holocaust is dus een fabel? - Er waren geen zes miljoen doden.
Doodden de nazi's niemand? - Geen zes miljoen.
Hoeveel dan? Een miljoen? - Hooguit 300.000, dat is bewezen, sir.
Goed, laten we zeggen 300.000. Nee, minder. Laten we zeggen 100.000.
100.000 onschuldigen stierven voor wat ze waren, niet wat ze gedaan hadden.
Noem je dat geen holocaust? - Nee, kapitein, toch niet.
Hoe noem je dat dan, Buckner?
Dat noem ik brute pech...
...kapitein.
Goedemiddag. - Ja, kolonel.
Je hebt de klas probleemloos gevonden, zie ik.
We hebben 'n felle discussie over de Europese geschiedenis. Feiten...
...of fictie?
Fijn. Felle discussies verruimen de geest.
We zijn hier toch voor onze intelligentie? - Ja, kolonel.
Als we ze kunnen vinden.
Ze zijn wel heftig, hè?
Ja, wie zijn ze? - De Weerwolven.
De Weerwolven? - De elite van de Academie.
Wie zijn die anderen? - Sergeanten Van en Lim, adviseurs.
Hebben ze hun eigen adviseurs? - Een extraatje voor de elite.
Zo, zo, Lim.
Ik moet naar een vergadering. - Kom eens naar de ziekenboeg.
Fijn, een ziekenhuisopname.
Laat maar eens zien, Buckner. Noem je dat leiding geven?
Opschieten, zei ik. Gooi dat mes.
Brack zit hier dus achter? - Daar lijkt het op.
De Weerwolven zijn z'n troetelproject, maar dat had je al door.
Ze trainen, eten, studeren samen.
En ze verdwijnen zonder waarschuwing voor trainingsmissies.
Waarvoor trainen ze? - Ik ben Sissy.
Alles kits, Sissy?
Zijn jullie soms van de Academie? - Hoe raad je 't zo?
Jullie zijn de enige kerels zonder bierbuik.
Dat is gauw verholpen. Haal maar twee ijskoude biertjes.
Waar gaan ze dan heen op die missies?
Dit is Brack z'n ding. Dat vraagt dus meer onderzoek.
En wie zijn die adviseurs?
Ex-bajesklanten, durf ik te wedden. - En die Koreaan?
Een geflipte kerel. Die Lim is een mafketel eerste klasse.
Buckner moet niemand die anders is dan hij. De andere Weerwolven vast ook niet.
Helemaal mee eens.
Wat doet een Aziaat dan in hun clubje? - Ja, wat?
Jullie boffen, vanavond is het karaoke en het happy hour is net begonnen.
Hoe zit het met de cadetten? - Al die Weerwolven zijn knetter.
Ze hebben zelfs een trainingscentrum.
Waar ergens? - Twintig minuten van hier.
Het is goed beveiligd met prikkeldraad, verklikkers, de hele reutemeteut.
Kunnen we ongemerkt binnendringen?
Dat complex is als 'n mooie vrouw.
Er is altijd een weg naar binnen, als je maar hard genoeg zoekt.
Dag, luitjes. Ik heet Dixie.
Voor ik nog een bestelling opneem, wil ik dit even kwijt.
Ik heb wat in de auto vergeten. - Ik ga mee.
We smeren 'm. - Graag.
Ik trakteer.
Gaan ze weg?
onder het Weerwolvencomplex dag 8 van de missie - 20:49 uur
Blanken aan de macht.
Hakken, branden, bombarderen.
Doden, sterven, glorie voor de Weerwolven.
Hakken, branden, bombarderen, doden, sterven, glorie voor de Weerwolven.
Hak, brand, bombardeer, dood, sterf, glorie.
Een leger dat in de strijd gelooft, overstijgt z'n manschappen.
Hou ons doel voor ogen. Wie atheïst is en 'n gemengde cultuur wil,
zal niet rusten voor hij alle blanke mannen, vrouwen en kinderen pakt.
Denk erom, de volgende stap na onze onderwerping is onze uitroeiing.
Onze keuze ligt voor de hand.
We vechten of we sterven.
We nemen 'n kijkje.
Wat denk je?
Het slot is kinderspel. Even kijken of er geen verklikkers zijn.
Gaat ie.
Hebbes.
Ik heb iets gehoord. - Ik regel dit wel.
Dat was vast geen lolletje. - Die is wel even zoet.
Laat me raden, cadet Buckner, je krijgt de Nobelprijs voor de vrede.
Teague komt niet meer. - Wie zegt dat?
Kolonel Brack.
Je mag gaan zitten.
Ga zitten, cadet.
Ik hoop dat dat geen belediging was.
Nee, ik was volkomen oprecht. Je verdient de prijs voor de vrede.
Je bent een toonbeeld van verdraagzaamheid.
Ik ben de cadettenleider en verdien respect.
Zwijg toch en ga zitten. Dat is een bevel.
Wacht even, Buckner. Ik heb een vraagje.
Wat als het toch een belediging was? Wat doet een cadettenleider dan?
Dan zet hij de situatie recht. - Doe dat dan maar.
Dat is insubordinatie. - Niet als het een bevel is.
Duizenden Amerikanen stierven in de strijd tegen eikels als jij.
Waaronder familie van me.
Hij stikt, kapitein.
Ga zitten, de les is al begonnen.
Cadet Teague komt niet meer? - Hij wou weg.
Zo? - Hij is Weerwolf op proef.
Over een paar weken treedt hij toe. Hij neemt geen risico.
Hij kent je niet echt, hè? Niemand hier, eigenlijk.
Geloof je in vrijheid? Of liever, moet je er 'n prijs voor betalen?
Jij bent verstandig, hebt gestudeerd. Zeg 't maar.
Eeuwige waakzaamheid is de prijs voor vrijheid en dat moeten de cadetten leren.
Soms lijkt het of alleen de Weerwolven dat snappen.
Was er verder nog iets? Ik heb het druk.
Ik wou je hier verwelkomen. Ik woon daar.
Dank je wel. - Bloemen en bonbons zijn niks voor jou.
Dat denk je maar.
Als kind heb ik wel 200 adressen gehad. Pap was beroepsmilitair.
Ik weet hoe 't is om ergens nieuw te zijn.
Zonder gezin ligt dat anders. - Heb je er geen?
Nooit tijd voor gehad. - Ik ook niet.
Je hebt nog tijd.
In welke tak zat je? - In het beroepsleger. De infanterie.
Na Panama... Een wettige reden... Het leek beter om niet bij te tekenen.
En toen ben je les gaan geven? - Nee.
Ik was beroepssoldaat. - Een huurling?
Ik dacht niet dat jij zo was.
Hoe dan? - Je werkt voor al wie je maar betaalt.
Ik had wel wat principes.
Ik heb nog werk.
Dank je voor het cadeau. - Graag gedaan.
Hoe heet je ook alweer? - Teague. Ted.
Moet je horen, Teague Ted.
De komende avonden moet ik werken, maar kunnen we zondag niet afspreken?
Ik ben er niet.
Waar ga je heen? - Weg.
Waarheen? - Weg voor school.
Ga je weg met de andere cadetten? - Luister, ik mag er eigenlijk niks...
Stik, zo laat al? Over vijf minuten gaat 't licht uit.
Tja, de tijd vliegt als je vrijt. - Hoe ver is de school?
Rij jij? - Even aankleden.
Geen tijd. - Ik kruip niet naakt achter het stuur.
Ik kom voor kolonel Brack. - Wat is er, klusjesman Luther?
Heb je kortsluiting of lekt het daar beneden?
Ik moet hem echt spreken, cadet. - Ik ben cadettenleider.
Ik moet 'm spreken. - Nou, hij heeft het druk.
Ik heb ook in 't leger gezeten.
Vergeet dat niet.
Welke afdeling? Het Leger des Heils?
We nemen de avondklok hier ernstig.
Ik kan het uitleggen. - Zwijg.
Je krijgt 72 uur huisarrest. - En dit weekend dan?
Jij gaat niet mee. - Mag ik?
U weet toch nog wel dat cadet Teague binnenkort toetreedt.
Het zou jammer zijn als dat niet doorgaat omwille van een...
...beoordelingsfout, kolonel.
Wie zal erop letten dat hij...
...geen beoordelingsfouten meer maakt? - Ik.
Denk erom, Teague. Over twee weken treed je toe.
Het ligt aan jou als je 't verknalt. - Ja, kolonel.
Cadet Robson? - Present.
En cadet Mauk? - Present.
De Weerwolven zijn er vandaag niet bij, zie ik.
Wat 'n verrassing. - Gebeurt dit vaak?
Ze gaan op missie. - Wat voor missie?
Zeggen ze niet. - We vragen niks.
Weerwolvencomplex dag 23 van de missie - 20:55 uur
Sorry dat het laatst zo laat werd.
Ik verloor de tijd uit het oog.
Ben je boos?
Je deed wat je moest doen: Teague uithoren.
En hij ook: Niks prijsgeven.
Ja, maar ik wou hem geen narigheid bezorgen.
Kom eens hier.
Je ruikt als een lentedag.
Vind je 't erg als ik hem blijf zien? - Ted Teague?
Is hij niet wat jong voor je? - Ja, maar hij is aardig.
En ik ben zo eenzaam, daar in die bar. Buiten het werk zie ik alleen jou.
Je hebt toch niet 'm gevrijd?
Daar gaat het nu toch niet om, hè? - Ik wil weer bij mam gaan wonen.
Ze wil rassenvermenging. - Ze is met een zwarte.
Ik wil niet dat mijn dochter verdorven wordt in zo'n ranzig thuis.
Ik zal hemel en aarde bewegen om je daar weg te houden, begrepen?
Voor jou spioneren heeft me al genoeg verdorven.
Dat mens is 'n goddeloze rassenvermengster.
dag 26 van de missie 14:32 uur
Neem Vietnam als model...
Even over de Burgeroorlog.
We moeten goed begrijpen welke rol zwarten in de overwinning speelden.
Ze hadden volledig zwarte regimenten. Ze namen deel aan bijna 500 gevechten.
23 zwarten kregen een medaille voor moed van het Congres.
Zoals je weet is dat de hoogste militaire eer.
Zoals u weet worden we klaargestoomd voor 'n nieuwe burgeroorlog.
Blank tegen zwart deze keer.
Ik weet niet of je het weet, maar er zijn middeltjes tegen jouw aandoening.
Ik kom eraan.
Ik was nogal kortaf laatst. - Dat had ik niet gemerkt.
Ik trakteer om het goed te maken. - Prima.
Het leger is 'n deel van mijn leven.
Ik was 'n soldatenkind, ik ging naar de militaire academie.
En het leger betaalde mijn studie.
Daarom nam ik het zo persoonlijk op.
Huurlingen doen 't alleen voor het geld? - Dat dacht ik.
Ik vocht nooit alleen voor geld. Te riskant.
Maar ik denk dat ik er daarom mee ben gestopt.
Ik stond op 't punt het wel te doen. - Heb je heimwee?
Je wordt sterker als je geen wortels hebt, zoals ik.
Je kunt alleen op jezelf vertrouwen.
Maar het is soms wel eenzaam.
Dan doe je dingen die je niet echt wilt doen.
Doe jij wel 's iets tegen je zin? - Nee.
Vroeger wel.
Dat was mijn werk.
Zullen we 'm smeren?
Ik hoop dat je deze wijn lust.
Anders is het je eigen schuld. Jij hebt hem immers gekocht.
Proost.
Van rode wijn krijg ik 't altijd warm. - O ja?
Ik word er altijd wat slaperig van.
Ben je nu slaperig? - Helemaal niet, nu ben ik klaarwakker.
Goed, waar?
Ik vind 't wel.
Ik moet weg. Het spijt me.
Met Teague. - Karl Thomasson. Ben je nog ver weg?
Waar ver weg van? - Van de plek waar ik ben.
Waar heb je het over, Karl?
Sergeant Van, ik zie de vijand.
Ik bel je nog wel.
Rijden maar.
Dat wordt wat.
Wegwezen, Van. - Mietje dat je bent, Buckner.
Hij probeert ons af te maken.
Ik had wel gedacht dat Van 's niet terug zou keren. Hij was echt oliedom.
Wanneer mag ik Thomasson opruimen?
Eerst zoek ik uit wie zijn lijk zou zoeken.
Neem maar vrijaf, drink een paar flessen sake.
Sake is Japans. Ik ben Koreaan, kolonel.
Als je maar weet dat je hier alleen bent omdat je zo'n goeie verdelger bent.
Ingerukt.
Mijn excuses. - Voor gisteren?
Als een man me laat zitten, is het meestal wel na het vrijen.
Het spijt me. Ik wil het goedmaken.
Gaan we uiteten?
Ik kan niet.
Geen tweede kans?
Dat is het niet. Ik vervang iemand op de Spoed in Atlanta.
Volgende zaterdag? - Graag.
Dan is het officiersbal.
Iedereen zal er zijn.
Kun je niet dansen? - Dat noem ik niet dansen.
Maakt niet uit. Het gaat om de groepsgeest.
Dan moeten we maar gaan. - Ja.
Ik trok die lui dus na op het Internet.
Ik zocht uit waar die rot-Weerwolven in 't weekend waren.
Ik heb wel wat meer geleerd dan mensen mollen en dingen opblazen. Kijk hier 's.
Bank Atlanta opgeblazen.
Maar wel de Federal Bank of the South.
Die steunt bedrijfjes van minderheden.
'Getuigen zagen vier tieners in legerkleren wegvluchten vlak voor de knal.'
Kennen we zo iemand?
Ik groef dieper en toen vond ik dit. - Wat is dat?
Een doordeweekse blank-racistische site.
Het enige verschil met andere sites zijn die brieven van 'de kolonel'.
Brack? - Sanders zal 't niet zijn.
'We moeten onze vijanden compleet verslaan. Wees kwistig met geweld.'
'We moeten meteen toeslaan.'
Wat wil je?
Je helpen. - Waarbij?
Jij noch je oom weten wat hier gebeurt.
Hij stuurde me hierheen.
Laat me erlangs, of ik stap meteen naar kolonel Brack.
Bel me als je in de knoei zit.
officiersbal dag 31 van de missie - 15:11 uur
Kapitein Thomasson. - Dag, Harmon.
Kan ik u soms helpen? - Nee, ik wacht op iemand. Ze werkt nog.
Veel plezier. - Ja, kapitein.
Wacht je al lang?
Zie ik er goed uit? - Verbluffend.
Een fijne partner.
Dank je, ik heb hem zelf gekozen.
Veel plezier.
Je begint met links. - Ik zal erom denken.
Dames en heren, onze oud-student,
luitenant-kolonel en Mrs Calahan, afgestudeerd in 1981.
Is er iets?
Cadet Mauk? - Ja, kapitein?
Begeleid jij Dr. Chamberlain naar de bar? Ze wil iets drinken.
Nu wel, ja.
Ga je weg? - Even om.
Waarheen dan?
Ik had je al verwacht. - Wat gebeurt er?
Ze gaan op stap. Kijk maar.
Wat denk je?
Ik kan er nog makkelijk bij in die truck. - Niet zonder mij.
Wie komt me dan redden?
Piedmont krachtcentrale dag 31 van de missie 18:39 uur
Opschieten.
minderheidsbedrijf 1 miljard dollar
Wat koop je nu nog met een miljard?
Kom nou, kom op. We hebben nog precies twaalf minuten.
Verspreiden, doe je werk. Afspraak op niveau 2.
Zeventien etages lager, naar de hellepoort.
Stik, zeg.
Sieg Heil.
Ted, ik haal het wel. Ik haal het heus wel.
Ga naar de rest.
We moeten 'm helpen. - De boel ontploft.
Ik red het wel.
Help me.
Waar is Frey? - Gevallen.
Wegwezen.
En Frey? - Die moeten we opofferen.
Opschieten. Komaan, stap in.
Vind je dat lekker? Fijn, hè?
Kom op. Nog een keer? Nog eens? - Ja.
Is dat lekker?
Heerlijk. Kom op nu.
Is er een probleem? Pak me dan.
Ze weten iets af van explosieven.
We hebben genoeg om hulp te bellen. - Bellen? Wie wou je bellen?
Denk je dat Brack alleen werkt?
Denk je ook niet dat machtige mensen die operatie financieren?
Telkens als ik jullie zie, zitten jullie te fluisteren als een stel oude besjes.
En je hebt Vietnam overleefd?
Jullie denken dat ik geschift ben, hè? Dat ik niks weet.
Geeft niet, dat denkt iedereen. Maar een ding weet ik zeker.
Richthofen is bij de cavalerie begonnen.
Stuurt Teague je? - Als eerste, ja.
Ik ben zijn ogen en oren. Zijn voelsprieten.
Ook als je voorbij z'n helpers komt, kun je Brack niks maken.
En die bomaanslagen dan? - Bewijs maar 's dat hij 't was.
Wil je Lim en een paar Weerwolven? Doe maar, misschien heb je geluk.
Maar Brack zal wel wat meer moeite kosten.
Ik moet je wat laten zien.
U moet weten dat we al het mogelijke doen, Mrs Frey.
De sheriff en de politie zijn gewaarschuwd. Hij duikt wel weer op.
Zal ik doen, mevrouw. We bidden voor u.
Nou? - Frey leefde nog.
Amper. - Hij leefde.
Lim nam een lastige, maar juiste beslissing. Frey was verloren.
Anders kwam de missie in gevaar.
We hadden hem kunnen redden.
Slachtoffers zijn 'n jammer gevolg van de strijd.
Je bent van streek, maar ik ben blij. Dat was de juiste keuze.
Heb je niks anders te doen, jongen?
Ik heb niet dezelfde overtuigingen, ik haat niet wie u haat.
Ik heb zelf op een school zoals deze gezeten.
In een groep zoals de Weerwolven.
Dat was tijdens de Vietnamoorlog.
Onze acties waren gericht op het verstoren van de protesten.
Jong als ik was, vond ik dat het uit de hand liep.
We maakten het te bont en ik wou eruit. Weet je wat mijn bevelhebber deed?
Iemand als jij heeft dit soort overredingskracht niet nodig.
Weet je nog wat ik zei toen je interesse kreeg voor ons?
Als je toetreedt, kun je niet meer terug.
Is dat duidelijk?
Is dat wat ik denk dat het is? - Je voorganger ligt daaronder.
Hoe is hij gestorven? - Hij was roekeloos.
Had Teague 'm gestuurd? - Nee, hij was uit zichzelf nieuwsgierig.
Wie was het? Lim?
Ik zag het aan zijn gebroken nek. - Heb je het gezien?
Ik heb 'm weer uit de grond gehaald.
Ik heb 'm teruggestopt.
Luther, is het nooit bij je opgekomen om de politie te bellen of zo?
Dit moet je ook zien.
Phu Bai, 101ste luchtlandingstroep.
Daar ontmoette ik Teague. Ik deed de explosieven.
Ik zat bij de ontmijningsdienst.
Volgens mij kun je Brack ofwel te slim, ofwel te sterk af zijn.
Je moet hoe dan ook goed weten waar je mee bezig bent.
Koffie?
Waterdicht, dat heb ik graag. Goedgekeurd.
Frey is dood, hè? - Rooie.
Jij vond 't niet nodig om mee te gaan. - Is het nu mijn schuld?
Lim, bij jullie doet een vrouw d'r mond enkel open om 'n man te bevredigen, hè?
Ik heb jullie verkeerd ingeschat.
Wacht op mij.
Ze zijn weg.
Ik heb alle Weerwolven pas het complex zien verlaten.
Hoe moeten we ze nu vinden?
Eigenlijk is het een GPS.
Met een groot verschil: Het zegt niet waar jij bent, maar waar de andere is.
Hoe weet dat ding dat?
Het helpt als je 'n verklikker op z'n auto plakt.
Kom je niet? - Ik reis niet.
Hoezo, je reist niet? - Ik ga nergens heen.
Echt nergens?
Weet je wel wat daarbuiten gebeurt?
Daar gebeuren rare dingen.
Hoe ben je hier dan geraakt?
Voorzichtig. Ontzettend voorzichtig.
Ik heb nog werk. Brack is erbij, en hij gaat anders nooit mee.
snelweg 36 dag 33 van de missie - 13:06 uur
Ze splitsen. - Volg Brack, de Ford zie je op de GPS.
Ik kijk even rond. - Ik hou Lim in de gaten.
Het is tijd, knul.
In tegenspoed leer je jezelf kennen.
Nu Weerwolf...
...en voor altijd.
Pijn bestaat niet.
Laat 't schroeien.
Kom maar als je weer jezelf bent.
Lim gaat naar Teague.
Hoe ver is het rijden? - Drie kwartier.
Zend een bericht. De campus blijft dicht tot we terugkeren.
Ik kan hem wel vermoorden. - Je krijgt je kans nog wel.
Waar ga jij heen, schoft?
voor het hoofd van het bestuur
Verdomme. Die Lim is behoorlijk gestoord.
Brack wist z'n sporen.
Ja. Volgens de GPS keert Lim terug naar de Academie. Wij gaan ook maar beter.
En? - Generaal Teague is dood.
Doen we dan niks? - Tijd om wraak te nemen.
Verspreiden. - Drie kansen om 'm te vinden.
Klaart de eerste het? - Tuurlijk.
Ik kijk er al naar uit.
Jou zocht ik, zak.
U verliest.
Kijk uit, Luther, of ik neem je slabbetje weg. Vooruit, schiet op.
Weet je wat ik denk?
De enige oplossing voor achterlijke lui zoals jij is euthanasie.
Dit blijft tussen ons, dégénérés, hè, maar jij mag eerst dood.
Weet je waarom ik ontslagen werd?
Ik genoot er te veel van.
Snap je 't niet? We worden belegerd.
De leraars geschiedenis en vechtsport, Harmon.
Dat is een lerarenvergadering, geen beleg. - Naar je post, dat is een bevel.
Ik vind dat je iets moet weten, Harmon.
Kattig. - Kom, zeg.
Kon ik maar zeggen dat 't niet is wat je denkt.
Maar uit eenzaamheid doe je soms dingen tegen je zin.
Een zwak excuus. - Ik ken geen goeie meer.
Je moest me dus gewoon schaduwen? - Zo begon het.
Je wapen, slimmerd.
Dat zie ik graag, de staf die samenwerkt.
De Weerwolven kunnen je pijn doen. Dan is een dokter nooit weg.
Als ze maar aan mijn kant staat.
Verkondig je verdraagzaamheid maar in de hel.
Schatje toch.
Het Chinese woord voor crisis bestaat uit twee karakters.
Het eerste karakter is gevaar, het tweede mogelijkheid.
Je oom is dood. Brack zit erachter.
Luister niet naar hem.
Lim heeft 'm vermoord. - Het was Thomasson.
Die huurling is van principes verstoken.
Hoe is hij gestorven? - Zoals Lim altijd te werk gaat.
Genadeloos.
Je gelooft hem toch niet echt?
Nu ben je geen geweldige soldaat.
Ontwapen Teague.
Nu, dat is 'n bevel.
Met z'n vijven tegen mij alleen.
Je bent in de minderheid.
Dit komt wel in je dossier. - Nu hebt u niet 't laatste woord.
Hoezo, lievelingetje van de leraar? - We bellen iemand met 'n penning.
Jij hebt mijn troepen tegen mij opgezet.
Halt, kolonel Brack. - En anders, Teague?
Schiet je me koud neer? Je oom zou trots zijn.
Jullie zijn geen goeie soldaten, maar verraders.
De toekomst is voor echte blanken.
Het is de holocaust maar. Til er niet zo zwaar aan.
Raszuiverheid.
Hij was erg trots op je.
Toen Frey stierf, wou ik eruit.
Toen zag ik in dat het geen spel was.
Met Brack voelden we ons mannen.
Soldaten.
Alleen Buckner dacht niet meer na over de vraag waar we voor streden.
Je maakte een fout, je mag best nog vechten.
Denk erom, de goede strijd...
...wordt zelden op het slagveld uitgevochten.
Je ziet er goed uit. - Ik voel me beroerd.
Hij is zo weer op de been, zegt de dokter. - Wat weet die nou?
Hij werd niet in stukjes gesneden.
Voel ik me net beter, zegt Luther dat je nog even blijft.
Ja, ik moet de boel in de gaten houden tot er een nieuwe officier is.
En iemand moet toch voor jou zorgen?
Wil je niet dat ik genees? Hoe kan dat als ik jouw hachje altijd moet redden?
Kapitein, ik was nog niet klaar met zeuren. Kom eens terug, kapitein.
Luther, gaan we een biertje drinken? - Gaaf.
Ondertiteling: DevilsBackbone